Stop, je zal vallen.
De wagen staat een eind terug. Straks hebben we het nog moeilijk.
Dit is leuk, niet?
Ik weet het niet. Het lijkt me allemaal zo ingewikkeld.
Nee, je zal zien. Het zal ons leven veranderen.
Als jij het zegt.
We zullen gelukkig zijn in Cassi.
Omdat we hier niet gelukkig zijn? - Toch wel.
Hier hebben we de zee er bovenop. En...
Antwoord niet. Straks hebben we een ongeluk.
Ik neem hem handsvrij. Gelukt.
Hallo,ja?
Goed dat je belt, we hadden het net over Cassi. En we...
Ik heb slecht nieuws over je overplaatsing.
Ik bel je terug. - Wat scheelt er?
Je hoeft je job niet op te zeggen. - Wat?
Ik heb mijn overplaatsing niet. - Verdomd.
Je moet niet van streek zijn. - Ik ben niet van streek.
Ben ik nu van streek? - Nee.
Werk zo niet op mijn zenuwen.
Is alles goed?
Ik begrijp het. Wat kan je doen?
Ik bel je later. - Bedankt, Jean.
Waarom bedank je hem? - Hij is nutteloos, je kruiwagen.
Het is zijn fout niet. Het is de gehandicapte die de job kreeg.
Een gehandicapte heeft voorrang op een bevoordeelde.
Moet ik geloven dat we ook gehandicapt moeten zijn om aan de Cote d'Azur te wonen?
Natuurlijk niet. Het zal een plezier zijn te verhuizen.
Maar daarnet wou je nog niet.
Ik wou niet omdat ik wist dat we gingen verhuizen.
Nu we niet meer verhuizen, gaan we iets belangrijks missen.
Als je wilt, deze zomer... - Nee.
Ik geef niet om de vakanties. Je zei me dat we aan de zee gingen wonen.
Je hebt er zo hard voor gewerkt, dat we elkaar zelf niet zagen.
Ik wil er het hele jaar wonen. Hoor je me, Philip Abrams?
Ja, schatje. Ben je nu van streek?
Ja en wat dan nog? - Wees niet van streek. Het is nutteloos.
Waarom doe je ook altijd alles om me te irriteren?
Hallo.
Ben je gek? Wat doe je hier?
Is iemand je gevolgd?
Hebben ze niet gezien dat je mijn bureau binnenkwam?
Heb je met iemand gesproken? - We werken bij de post.
Ik loop een groot risico. - Wat? - Spreek stiller. Ik loop een groot risico.
Wat riskeer je? Ik kreeg de job niet.
Ik behoor tot het kader. Elf jaar sloof ik me al uit voor je Salons de Provence.
Als je zo luid spreekt, kan ik het wel schudden.
Ik verdien die overplaatsing. Meer dan welke gehandicapte ook.
Ik zal je jouw geld teruggeven.
Je moet iets anders voor me vinden. Het is oorlog met Julie.
In Saranis-sur-Mer gaat de directeur weldra met pensioen.
Saranis is perfect. Ik heb deze job nodig.
Goed maar spreek stiller, verdomme.
Daar heb je het al. - Daar heb je al wat?
Meneer Sobrier - Dat ben ik. Ik luister.
Bent u bezet? - Nee, ik ben niet bezet. De directeur wil je spreken. - Waarover?
Hij wil je enkel spreken. - Ik kom zo meteen.
Je vertrekt na mij.
We vragen die plaats in Saranis aan als een gehandicapte. - Ben je gek?
Waarom niet? Als we een vergissing maken op de aanvraag, wat riskeer ik dan?
Heel veel. Ik wil niet dat je het doet
want als er iemand achter komt, heb je problemen en ben ik dood.
Ik kom eraan.
Bedankt, dokter, dat je er was. - Dokter?
Nee, ik stop niet met mijn job. Het is maar een kleinigheid.
Bedankt, dokter, dag. Hallo.
Wees niet zo blij. Ik werk hier nog twee dagen.
Een inspecteur wil je spreken. - Wat voor een inspecteur?
Een inspecteur van het bedrijf. In verband met je overplaatsing.
Waar is hij? - In de hal. Hij wacht op je.
Laat hem vijf minuutjes wachten. Vijf minuutjes.
Ik had hem al moeten proberen.
Ik ben Philippe Abrams. U wou me zien? - Meneer Lebuick.
Ik wil een paar details in verband met je overplaatsing ophelderen.
Natuurlijk.
Kleine duivels. Buurtkinderen, die mijn wiel hebben stukgestoken
zouden op school moeten leren. Ik ben blij dat ik ze niet meer hoef te zien.
Wil je hulp? - Nee, ik moet het alleen doen.
Ga zitten. Ik zit al.
Hoe kan ik u helpen? - Hoe lang bent u al gehandicapt?
Het ligt nogal moeilijk om erover te praten.
Ik was een klein kind. Het is wazig.
Denkend aan dat verschrikkelijke trauma.
Sorry, spierspasmen.
Het is in orde.
Je hebt onlangs twee overplaatsingen gevraagd.
Recentelijk, voor de job in Sanaris, met beperkte mobiliteit
en voor diegene in Cassi, als valide, zes maand geleden.
Ben jij die twee personen?
Ik...
Ik heb die twee aanvragen gedaan. Jazeker.
De eerste, als valide,
want ik wil behandeld worden als een gezond persoon, zoals iedereen.
Dat is belangrijk voor ons, als gehandicapten.
In de ogen van gezonde mensen, zoals u, Mr Lebuick.
Anders ben ik te beklagen.
Zoals u wilt.
Als er probleem voor mijn mutatie is... - Nee, zeer zeker niet.
Het is een noodzakelijk controle.
Soms krijg ik valse verklaringen
om een goede job te krijgen, zoals aan de Cote d'Azur.
Nee. Wat een schande.
Dat hoef ik u niet te vertellen. U zal het leuk vinden in Sanaris-sur-mer.
Ik zal u niet langer lastig vallen. - U valt me niet lastig. Vaarwel.
Wat een schande.
Geschift. Jij bent totaal geschift.
Je bent mijn vriend. Jij lost het wel op, niet.
Ik los niets op. Ik wil zelfs geen vrienden zijn. Speciaal hier
ben ik geen vriend van een gek die doet alsof hij gehandicapt is.
Ik deed het voor Julie. Ik had het niet mogen doen.
Ik zweer het. Ik heb er spijt van.
Wel... Ik heb slecht en goed nieuws.
Ik ben geschorst, niet? - Erger...
Ontslagen? - Nog slechter.
Erger dan ontslagen, wat is het? - Overplaatsing naar het Noorden.
Het noorden? Lyon?
Nee, niet Lyon. Het noorden.
Niet Parijs. Vertel me niet dat ze me naar Parijs sturen.
Niet Parijs. Meer noordwaarts dan Parijs.
België? - Nee, net voor België, in Pas-de-Calais.
Je bent overgeplaatst naar Calais. Tegen Rijsel.
Rijsel? Wat is dat? - Rijsel, de stad.
De stad Rijsel? Dat is verschrikkelijk.
En je begint volgende maandag. - Maandag die komt?
Ik kan niet. Ik heb geen warme kledij. Ik weet niet waar ik moet wonen.
Je hebt de beschikking over de accommodatie voor de directeur.
Verdomd, waar ga ik heen? - Naar Bergues...
Bourges? - Bergues...
Ik wil die overplaatsing niet. - Je hebt geen keuze. Disciplinaire sanctie.
Wat is het goede nieuws? - Dit was het.
Wat is dan het slechte?
Je blijft er gedurende twee jaar. - Twee jaar?
Op zijn minst. - Twee jaar in Nord Pas-de-Calais? Nee.
Je hebt geen keuze. Je aanvaardt het of je dient je ontslag in.
Hoe moet ik dit Julie vertellen? Ik heb het haar niet verteld van Sanaris.
Je kan vertrekken als er niemand is.
Nu. Komaan, ga.
Goedenavond liefje.
Ik kijk naar Sanaris-sur-mer en er staan zulke leuke flats.
We moeten ons haasten om ze te bezoeken. - Maak je geen zorgen. We gaan er niet heen.
Wat? - Een tegenorder.
Vertel me niet dat een mindervalide de plaats heeft. - Soort van, ja.
Het kan niet waar zijn. - Wacht. Ze hebben me iets interessanter aangeboden.
Ik was al bang. Waar?
Waar? Bergues. - Wat?
Bergues. Het mooie stadje Bergues.
Bergues? - Bergues, in Nord pas-de-Calais.
Dat is fantastisch, niet. - Philippe, wat heb je gedaan?
Ik? Niets. - Ik ben niet dom.
Diegenen die goed werken, laten ze in het Zuiden.
Naar het Noorden, dat betekent dat je iets serieus gedaan hebt.
Helemaal niet. De directie stelde me twee jaar in het Noorden voor
en ik krijg punten. En dan heb ik voorrang op iedereen. Speciaal aan de Cote d'Azur.
Want, als ik twee jaar daar blijf, kom ik in dezelfde schaal als een mindervalide.
Dat wil ik niet. Ik ga niet doodvriezen.
Wie zal er doodvriezen? Julie, ze leven daar niet buiten.
Ik wil mijn tenen niet verliezen. - Wie zal er zijn tenen verliezen?
Ik wil niet op de Noordpool leven. - Niet de Noordpool. Noord-Frankrijk.
Vertel me de waarheid. Wat heb je gedaan?
Ik heb zo'n grote promotie. Ik begrijp jouw reactie niet.
Goed, dan bel ik Jean.
Om die job in Sanaris te kunnen krijgen, heb ik me voorgedaan als mindervalide.
Voorgedaan als mindervalide? - Het spijt me.
Je gaat alleen naar de Noordpool.
Hallo.
Wat is er? Wie is het?
Je kent me. Philippe, de echtgenoot van je nicht.
Ze zei dat je me kwam irriteren. Wat wil je?
Ik moet naar Nord Pas-de-Calais vertrekken. Een overplaatsing.
Julie zei dat je de streek rond Rijsel goed kende. - Ja, in 1934.
Mijn moeder sliep met een Ch'timi.
Wat bedoel je? - In 1934 sliep mijn moeder met een ch'timi.
Een satimi?
Geen satimi, een ch'timi. ledereen heet zo in het Noorden.
Ch'tismis?
Zelfs dieren worden ch'timis genoemd.
katten ook, koeien, kippen
runderen, allen ch'timis. De taal is ook ch'timi. O in de plaats van a.
Che in de plaats van que. En che in de plaats van se. Het is anders.
Als je denkt het te begrijpen, blijkt een woord iets anders te beteken.
Hoe is het leven daar? Rustig, niet?
Hard.
Enkel mijnwerkers hebben het goed.
De anderen zijn enkel miserabel.
En ze sterven jong,heel jong.
Gelukkig is mijn moeder naar Zuid-Frankrijk verhuisd.
Ik was tien. Ik verdroeg de koude niet.
Is het erg koud? - In de zomer niet, dan is het 0° of 1°.
In de winter gaat het naar beneden. -10°, -20°, -30°
Dan blijf je in bed en je trekt je -40° niet meer aan. - -40°?
Het is het noorden.
Jij vroeg het. Het is het noorden.
Heb ik geantwoord? Dan is het goed.
Zie je. Aanvriezende mist. - Wat is aanvriezende mist?
Dat is een verschrikking.
Nee, zie je? 6° 's morgens en 11° 's namiddags, dat is niet zo koud.
Denk je dat het de juiste temperaturen zijn? - Natuurlijk. Nee?
Open je ogen. In het Noorden vervalsen ze de temperaturen,
anders komt er niemand. - Denk je?
Aanvriezende mist.
Bergues. Dat staat er niet in. - Reisweg wordt berekend.
Toch wel. - De reisweg wordt... - Zwijg,trut.
Het spijt me dat ik niet meega, maar ik kan niet aan.
Je bent hier beter af, in de zon met het kind.
Waarom doe je jouw skivest uit? -Ik zal het warm hebben en daar zal ik ziek worden.
Het is beter als je het de hele tijd aanhoudt.
Draag zorg voor je moeder. Kan ik op je rekenen?
Dat kan je.
Het is mijn fout. Alles is mijn fout. - Nee, het is niet jouw fout. Het is het lot.
Ik bel je zodra ik in Nord Pas-de-Calais ben.
Hallo, meneer Ballieul? - Ik luister.
Philippe Abrams van "Salons de Provence". Uw nieuwe directeur.
Ik vertrek nu en zal er vanavond zijn. We zien elkaar voor het gemeentehuis.
Ik hoor je niet goed. De lijn is slecht.
Ik zie je vanavond.
Verdomme.
Nationale politie. Uw papieren en die van de wagen.
Het spijt me. Ik reed te snel... Ik schonk er geen aandacht aan.
Ik weet dat ik verkeerd ben. - U bent gecontroleerd aan 50KM/U.
150? - 50. 2 keer 25.
50? Is dat mogelijk?
Het is te gevaarlijk om zo traag te rijden op de snelweg.
Ik zal je een boete moeten geven.
Ik ben overgeplaatst naar Nord Pas-de-Calais en ik wil niet te vroeg aankomen.
Naar Nord Pas-de-Calais? - Ja, naar Nord Pas-de-Calais.
Rij maar door. - Dank je.
Maar trap op zijn minst op het gaspedaal.
Sterkte.
Verdomd. Nord Pas-de-Calais.
Welkom in Nord Pas-de-Calais.
U bent aangekomen op uw bestemming.
Dit kan niet waar zijn.
Oh, mijn god. Ben je in orde? Ben je niet dood?
Welkom, meneer de directeur. - Meneer Ballieul?
Beweeg niet. Ik bel een ambulance. - Nee, het is in orde.
Ik had je kunnen doden. - Geen probleem. Ik ben in orde.
Ik zag dat je nummerplaat 13 is en hier is het 59. Ik wou je tegenhouden.
Ben je gewond aan je kaak?
Wat? - Doet het pijn als je praat?
Wat? - Is je kaak in orde?
Nee het is in orde. Het doet geen pijn.
Dat begrijp ik niet.
Je moet een dokter zien voor die kaak.
Nee, ik heb niets aan mijn mond.
Je praat met een speciale stem.
Omdat ik ch'timi praat? - Sorry?
Ik praat ch'timi. - Verdomd. Dat is dus het fameuze ch'timi.
Je appartement is boven. Boven het postkantoor.
Hier is het.
Schitterend.
Hier is het.
Dank je. - Goedenacht, meneer de directeur.
Tot morgen? - Ja, tot morgen.
Ballieul, wacht. Er staan geen meubels.
Waar zijn de meubels? Ik begrijp het niet.
Het is niet bemeubeld. - De vorige directeur heeft alles meegenomen.
Waarom heeft hij de meubels meegenomen? - Omdat ze aan de Chem toebehoren.
Welke chem? - De meubels.
Ik begrijp het niet. - De meubels behoren toe aan chem.
De meubels behoren toe aan de chem? Wat moet een chem met meubels?
Waarom gaf hij de meubels aan chem? - Chem niet qem..
Waarom zeg je dan dat hij ze aan hen gaf? - Ik heb dat nooit gezegd.
Je zei chem. Je zie dat de meubels aan de chem toebehoorden.
Oh, juist. Ik zei dat de meubels aan de chem toebehoorden.
Dat is wat ik je zeg. - Chem, de zijne.
Ah, ze behoren aan hem. Hem, niet chem.
Chatten, Chem?Praat iedereen hier zo?
We zijn allemaal ch'timis. Sommigen spreken Vlaams. Maar Vlaams dat is heel wat anders.
Dat wordt leuk. - Wat wil je doen? - Breng me naar het dichtstbijzijnde hotel.
Een hotel? In Bergues? Op dit uur? Maar jongens, toch.
Dit is mijn Chuis. - Chuis? Dat is zelfs geen Frans.
Wat? - Niets.
Het is hier niet groot maar ik heb tenminste meubels.
Het is heel prettig dat je me in je huis laat slapen.
Het genot is helemaal aan mijn kant. Wil je wat eten of drinken?
Nee, dank je. Ik denk dat ik ga slapen. Ik ben uitgeput van de reis.
Dan kan je beter gaan slapen. Het is boven.
Ben je getrouwd? - Getrouwd? Ik? De vrouwen en ik, weet je...
Je wil zeggen dat je alleen leeft of... - met mijn moeder.
Leef je bij je moeder in huis? -Ja, dit is haar slaapkamer. Ze slaapt waarschijnlijk al.
Achterin is er een badkamer en er is alles dat je nodig hebt.
Hier is de slaapkamer.
We moeten stil zijn. Alles in orde? Je ziet er bleekjes uit.
Nee, toch niet.
Wil je een pyjama lenen? - Ik heb alles wat ik nodig heb.
Niet bewegen.
Juist.
Je houdt misschien van lavendel, gezien je uit het zuiden komt.
Verse lakens. Mijn moeder parfumeert ze met lavendel.
Het ruikt lekker, als je erin slaapt.
Laten we samen het bed opmaken. - Ik doe het zelf wel.
Goedenacht. - Goedenacht.
Slaap.
Wel. - Jij ook.
Wat is dat?
Het is tijd. Je moet opstaan.
Je deed me schrikken. - Jij deed me schrikken.
Wat wil je? - Nee, wat wil jij?
Wat ik wil? - Als ontbijt.
Hoe laat is het? - Het is 07.15 uur. Het is bijna tijd om naar het postkantoor te gaan.
Zijn we nog in Nord Pas-de-Calais?
Het is een huis, geen mobilhome.
Een thee graag. - Er is geen thee, enkel koffie.
Wat nog? - Niets, enkel koffie.
Koffie dan.
Waarom slaapt hij in de gastenkamer? Die slaapkamer laat je niet zomaar gebruiken.
Ben je zeker dat we geen thee hebben? - Ik haat thee.
Hoor je wat ik zeg? - Ik wou niet dat hij in de woonkamer sliep.
Het is mijn nieuwe baas. - Daar is geen reden.
Hallo, mevrouw. - Hallo.
Ga zitten.
Heb je iets verplaatst in de gastenkamer? - Nee, mevrouw, dat heb ik niet.
Heb je het bed opgemaakt? - Nog niet.
Stop moeder. Ze maakt een grapje.
Ik maak geen grapje. Hij is directeur maar hij moet manieren hebben.
Juist, jongen? Ja, mevrouw.
Is dat karamel? - Het is wat cichorei. Ik doe altijd wat cichorei bij de koffie.
Wat? - Cichorei.
Proef voordat je hem zegt dat het slecht is.
Is het niet lekker? - Nee, het is heel lekker.
Wat heb je op je boterham gedaan?
Dat? Dat is maroille.
Maroille? Wat is dat? - Het is een sterk ruikende kaas.
Als een oud bed. Wil je proeven?
Nee.
Je bent verkeerd. Het smaakt minder sterk dan het ruikt.
Het is lekker, niet? - Het is ook sterk vanbinnen.
Daarom soppen we het in de koffie. Dat verzacht het.
Komop, soppen. - Nee, dat doe ik niet.
Komop.
Goed.
Jongeman. Het is cake met bruine suiker.
Je hebt bijna niets gegeten.
Dank je. - Toch nog. Dat is ook niets te vroeg.
Mijn ch'ti. Kom niet te laat terug.
Zeker niet. - Dag.
Beloofd? - Ja.
Zeer speciale moeder. - Voor mij niet. Ik ken haar altijd al zo.
Zit er maroille in die cassonadekoek?
Nee, dat komt omdat je de geur van de kaas nog in je neus hebt.
Alles stinkt naar je kaas. - Adem door je mond. Dat ventileert.
Dat is de maroille.
Raar. Het is niet zo koud.
Voor april is het best warm. - Je kan het wel zeggen.
Dat komt door de opwarming van de aarde. Was het vroeger kouder?
Vroeger, rond deze tijd, schaatsten we op het ijs en maakten sneeuwpoppen.
Wat ik aan de koude het meest mis, was de post ronddelen op een slee.
Op een slee? Maak je een grapje? - Een klein beetje.
Dat is niet grappig. Helemaal niet.
Waarom koos je het Noorden als je bang bent dood te vriezen?
Hoe gaat het? - Dit is Mr Abrams, de nieuwe postdirecteur.
Goedendag, Mr Tizzote. - Goedendag, Mr Tizzote?
Dat is een goeie. - Lachen jullie me uit? Mis ik hier iets?
Dat is niet om jou. - Denken jullie dat je slim bent met je accent?
Jullie kazen die stinken en jullie huizen in de rode baksteen.
Excuseer ons. Waar ga je heen? - Naar het postkantoor.
Lachen jullie maar verder.
Mag ik u voorstellen, Fabrice Canolli. De oudste postbediende.
Welkom in Bergues. - Dat heeft men mij al gezegd.
En Jan Vandernout, die zich bezighoudt met de bankzaken.
Kom je uit het Chuiden? - Niet het Chuiden, het Zuiden.
Z.U.I.D.E.N., Chuiden, dat weet ik niet liggen.
Wat is dat?
Ik zie je vanavond. - Een prettige dag nog. Dag. Hallo iedereen.
Doe je mond dicht. Straks vliegt er een vlieg in.
Je moet Mr Abrams zijn.
Annabelle De Coninck, ik zit aan het loket en doe de contanten.
Goedendag. Kan je me mijn kantoor tonen? - Tuurlijk, ik ga met je mee.
Ik heb post te bestellen.
Klootzak. Herinner je jou die nog van het syndicaat?
Het komt wel goed. - Ik zeg je dat het een rare is.
Ik voel het.
Ken je die motorrijder die Annabelle heeft afgezet?
Nee.
Waar waren je gedachten? Je bent je boterhammen vergeten.
Maar ik ging lunchen met de collega's.
Je moet je geld niet uitgeven aan niets.
Het is niet voor niets. Het is om te eten.
Neem je boterhammen en doe niet zo stom.
Ik ben 35 jaar oud. - Hou je mond.
Je hoeft je geld niet op straat te gooien.
Dag, mrs Bailleul. - Wat scheelt er met haar?
Hoe denkt de nieuwe directeur over zijn kantoor?
Het zal snel voorbij zijn.
Slecht 2 jaar. Het zal snel voorbij zijn.
Hallo iedereen. - Hallo.
Hallo Mr Vasseur. Hoe gaat het vanochtend?
Als een oude man. Klopt het dat er een nieuwe directeur is?
Ja, van deze ochtend. - Kan ik hem zien?
Tuurlijk, dat is mogelijk.
Wat is er? - Een klant wil u spreken.
Waarvoor? - Hij wil je spreken.
Hoe kan ik je helpen?
Ik ben blij dat je juiste persoon te hebben om mijn bankzaken te regelen.
Want die anderen, die hebben nog een slabbetje nodig.
Ik snap het niet. Wat heeft u nodig?
Ik heb een voorschot nodig.
Hij werkt niet. Een ogenblikje, meneer.
Ziezo. Wat wilt u?
Ik heb materiaal nodig voor mijn tuin. Het zit vergeven van het ongedierte.
Het was beter aan de andere kant. Ja?
Mijn tuin zit het vergeven van de rupsen.
Ik wil niet komen huilen maar zou ik een voorschot kunnen krijgen op mijn pensioen?
Voorschot? pensioen?
Ja? - Ja of nee?
Niet bewegen.
Hoe was uw naam alweer? - Annabelle De Coninck.
Kan jij die meneer even helpen? Want... goed.
Ik luister naar je, Mr Vasseur.
We gaan lunchen, kom je mee? - Waar ga je heen?
Naar de frituur. - Frituur. Wat een leuke naam.
Hallo. - Hallo.
Hoe gaat het? Goed.
Waar is je restaurant? - Wat?
Welk restaurant? - Jouw restaurant.
De Frituur. - Het is geen restaurant.
Een frituur is een frituur. Daarzo.
Meenemen of hier?
Het is een caravan.
Het was een caravan, nu is het een frituur. Ze slapen er niet meer. Ze bakken er frietjes.
Volgende. Hallo.
Wat wil je? - Hallo, Momo.
Zoals gewoonlijk. - Ja.
Twee frietjes met een frikadel. en eentje americain, alsjeblieft.
Martine. 2 frikadel en een americain.
Wat wil jij? - Ik weet het niet. Wat jij neemt.
En nog een friet met frikadel, Momo.
Welke saus? - Pickles.
Goed, pickles. En één pickles.
Het is eten voor zigeuners. - Wat?
Nee, het is een lokale specialiteit.
Dat is goed. Wat zit erin?
Frikadel. We kunnen je niet vertellen wat erin zit.
In het Noorden weet iedereen wat erin zit.
Maar niemand zegt het. - Het is zoals de Amerikanen met hun coco.
Hun wat? - Coco-colo.
Juist. Coca-cola. - Dat zei hij net.
Coco-colo.
Dat is een leuk klein marktpleintje. - Het is niet de kleine maar de grote markt.
Die kerk is schattig. - Dat is geen kerk.
Er is niets religieus aan. Het is onze uitkijktoren.
Tijdens de middeleeuwen hielp het onze troepen de vijanden buiten te houden.
Tijd dat ze terugkomen.
Je ziet de hele streek daarboven. Het is heel mooi.
Vraag Antoine om je eens mee te nemen. Hij is de klokkenman.
De wat? De klokkenman?
Daarboven zitten 50 klokken, en Antoine is de enige die weet hoe erop te spelen.
In zijn familie gaat klokkenman van vader op zoon.
Als hij speelt, is het heel mooi. We horen hem van veraf.
Het is waar.
Momo, een biertje graag.
We waren net over je aan het praten.
Echt? Praatte je niet over je motorrijder? Dat showmannetje?
Waarom is hij er niet? Houdt hij niet van frietjes?
Het is niet grappig. - Ik kan ook showen met mijn fiets.
Kom zitten, Antoine.
Ik ken jou. Het is de jongen uit het Zuiden.
Is alles goed? - Is alles in orde?
Weet je wat hij vannacht deed? Ik inviteerde hem bij me thuis.
Hij zag onze foto's aan de muur en was geschrokken. Hij deed de deur vast.
Was je bang dat ik verliefd op je werd?
Een beetje meer respect.
Het zou erg zijn dat ik je een waarschuwing moet geven op mijn eerste dag.
Nu ben ik bang.
Goed. - Nee, wij betalen.
Wel? Hebben ze jou niet dankjewel leren zeggen in jouw land?
Antoine, stop. Genoeg. Je moest beschaamd zijn. Hij is net aangekomen.
Stel je voor dat jij uit het Zuiden komt en dat wij je zo aanspreken.
We kennen Antoine al heel lang. Het is geen slechte jongen.
Hij heeft geen reden mij te beledigen. Het is verboden te drinken onder werktijd.
Special zijn moeder maakt hem het leven moeilijk. - Dat is geen reden.
Je gaat hem toch geen waarschuwing geven?
Heb je iets vergeten? - Hoe gaat het?
Wat wil je? - We kwamen met de collega's overeen
om je allemaal iets te geven om boven te bemeubelen. Zie daar.
Een stoel. - Kijk.
Het is weinig maar het is beter dan ervoor. - Het ziet er als een flat in Rijsel uit.
Het is heel lief en mooi. Jullie hadden dit niet hoeven doen.
Ik ben toch wat ontgoocheld. - Waarom?
Na vanavond, slapen we niet meer samen.
Hoe kan ik jullie bedanken, anders dan met de frituur?
We kunnen samen gaan eten in Rijsel. - Nee, mijn rug doet te veel pijn.
Geen probleem. Je eet niet met je rug. - Ken je het oude Rijsel?
Is het een kaas die weer slecht ruikt?
Toch, maar het is ook een mooie stad.
Wat wil je eten? Ik nodig jullie uit.
Er zijn veel specialiteiten hier. - De beste is "Chicon au gratin".
Nee, chicon au gratin. Grote sardienen met béchamelsaus en gratin.
En de maroille taart. - Maroille, dat ken ik. - Hij moet de karbonades proeven.
Hij mag niet weggaan vooraleer hij de karbonades geproefd heeft.
De wat? - De karbonades.
Zoiets als een stoofpotje maar dan beter. - We kunnen niet alles bestellen.
We bestellen allemaal wat van alles en we laten de borden rondgaan.
Juist. - Ah ja.
Ch'timi is niet moeilijk. Bijvoorbeeld.
We zeggen niet:" Sorry, verontschuldig me, ik begrijp niet wat u net zei. "
Wij zeggen: "hé". - Hé?
Nee, dat is de één van één, twee, drie.
Het moet van binnen komen. Hé.
In het begin, als je ch'ti begint te spreken
of de "picard", dat is bijna hetzelfde,
moet je "hé" toevoegen aan het eind van de zin.
Probeer het eens. Ik snap het, hé.
Fantastisch. Oké, hé.
Hier, je spreekt ch'timi. - Verdomd.
We zeggen niet verdomd. We zeggen "vindedious".
Vindedious, hé. Goed gewerkt, biloute.
Goed gewerkt, wie? - Biloute.
ledereen wordt zo genoemd. Het is de bijnaam van iedereen.
Wat betekent biloute? - Biloute?
Het betekent dat het niets betekent.
Het betekent "kleine lul". - Kleine lul?
Nee. Het heeft niets te maken met een lul. Het is een vorm van affectie.
Oké.
Leer me beledigingen. Dat is belangrijk als je een nieuwe taal leert.
We zeggen niet "shit" maar "dubrin".
We zeggen niet "klootzak" maar "boubours". - Boubours.
In het Zuiden zeggen we "couillostis". - Dat is leuk.
We zeggen niet "troep" maar "miard.
Dubrin,miard, hé?
Ik heb ook vastgesteld dat men niet "ik" maar "ti" zegt. Nee.
We zeggen niet "mij" maar "mi" en niet "jij" maar "ti".
Juist. "Ce" wordt "che" en "ce" wordt "que".
Als "chiens" wordt "quens". - Juist.
Jij moet bestellen. - Nee.
Ja. Het is een praktijktraining.
Dat is een goed idee. "Chakodin". - Chako? Wat?
Chakodin. - En dat betekent?
Ga ervoor. Wees niet bang. - Goed.
Ober. - Luider.
OBER. - Fantastisch.
Goedenavond. - Goedenavond, biloute, hé.
Mi met het postteam willen
- Wollen. Wij wollen
Wij wollen de hoofdschotel bestellen, alsjeblieft, hé?
Ik ben geen ch'timi. Ik kom uit Parijs en ik heb niets begrepen.
Tot morgen. - Dag.
Tot ziens. - Dag.
Mijn god, is alles goed? Heb je niets? - Waar heb je het over? Gaat het niet?
Ik zond je een heleboel berichtjes. Je zou me bellen bij je aankomst.
Verdomme. - Ik dacht dat er wat met je gebeurd was.
Nee, sorry, het is enkel... Het was erg...
ingewikkeld. Meer dan ik verwacht had.
Wat hebben ze met je gedaan? - Niets. Ik wou niet dat je jou zorgen maakte.
Alles is in orde nu. - Stop. Je kan me alles vertellen.
"Vertel me alles". Wat moet ik je vertellen? - Het is verschrikkelijk, niet?
Niet zo erg. Oké.
Het is het Noorden. Het is niet zo koud en bovendien zijn ze heel
gastvrij. - Alsjeblieft, hou ermee op. - Hou op over wat?
Doe het niet weer. Stop met tegen me te liegen.
Spaar me niet. Vertel me de waarheid. Wat scheelt er?
Ik ken je kwelling. Ik ben je vrouw. Vertel me alles.
Het is de waarheid. Het is waar. Het is verschrikkelijk.
Ik kan er niet tegen. Het is afgrijselijk. - Zie je. Ik ken je.
Ja. - Arm ventje.
Kom naar huis en ik zal voor je zorgen.
Dat het snel 15 dagen later is, want het is een nachtmerrie.
Ik ben trots op wat je doet voor je familie. Ik hou van je.
En ik ook.
Hij heeft alles betaald. - Echt?
Heel hartelijk bedankt.
Alles oké?
Hallo? - meneer.
Antoine, hoe gaat het? - Goed en jij?
Goed geslapen? - Hallo, Jan en jij?
Hallo meneer. - Een prettige dag hé.
Hoofdweg.
Hoe gaat het? - Een prettige ronde.
Goed en jij? - Dank je.
Goedenavond.
Het is open.
De vijftien dagen zijn voorbij gevlogen. - Wees voorzichtig.
Je moet ver rijden. - Wees voorzichtig onderweg.
Je belt als je aankomt en laat hem 2 keer bellen. Dan weet ik dat jij het was.
Stop, je bent zijn moeder niet. Tot maandag.
Een prettig weekend. - Dank je.
Waar is Antoine? - Hij bespeelt de klokken.
Kan je het niet horen? - Speelt hij nu?
Ja. - Hij heeft talent.
Hij is de beste.
Dag.
Papa. - Lig jij nog niet op bed?
Mama zei dat ik op je kon wachten. Ik kon niet slapen.
Laat me je tenen zien. - Geen paniek. Ik heb ze nog allemaal.
Hoe gaat het? Een leuke rit gehad?
Je hebt wallen maar je bent niet vermagerd. - Ik ben in orde. Ik leg Rafael op bed.
Toon me je tenen. - Maar...
Toon me je tenen.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.
Het is in orde, mama. Alles is in orde.
Goed voor hem. - Slaap lekker.
Slaap lekker papa. - Slaap zacht, kapoen.
Neem wat bouillabaisse.
Het is lekker. Ik maakte hem gisteren. Hij is altijd lekkerder opnieuw opgewarmd.
Neem wat groenten.
Wil je een toast met olijven?
Nee, dank je. - Normaal, hou je ervan.
Ik weet het. Ik heb niet zo'n honger.
Huil maar op. Als je wil huilen, doe maar. Het is niet gênant.
Dank je. Ik kan niet.
Wat hebben ze met je gedaan? - Ik kan er niet over praten.
Waren ze zo wreed tegen jou? - Ze zijn...
Ten eerste drinken ze. Allemaal.
Heel veel. - Je zou voor minder.
In het postkantoor is het als in de middeleeuwen. Ik begrijp niet wat ze zeggen.
Tuurlijk, dronkaards. - Het zijn niet echt dronkaards maar...
ze drinken om zich op te warmen. - Het is daar altijd koud. Het komt erbij.
Wat een nachtmerrie. Mijn liefje.
Met dit heb je eten voor vijftien dagen. - Het ging zo snel voorbij.
Ik wou nog een dag langer blijven. - Wees sterk.
Hier, je cadeautje.
Gevoerd met fleece. - Dank je. - Draag hem.
Nee, het is niet zo koud daarboven. - Overbescherm me niet.
Draag hem.
Verdomd.
160 km/u
Het gaat al beter. - Ja, dank je.
Ga je naar Nord Pas-de-Calais? - Ja, eigenlijk hou ik er wel van.
Ah zo. Echt? Ik ben blij voor je.
Dat zijn dan 4 punten op je rijbewijs en 150€.
Oh, dubrin. - Sorry?
Laat maar. - Stap uit.
Hallo. - Hallo, Tizzote.
Hoe gaat het? - Goed. Het is bewolkt vandaag.
Het zal nog regenen.
Breng dit naar de magistraat, het is dringend. - Ik doe het.
Als je er bent, bel me op om te laten weten of hij het gekregen heeft.
Ik hoorde je, ik breng het en vertel je wat. - Dat je het hem in zijn handen gegeven hebt.
Ik weet het. Ik breng het hem en vertel je wat.
Wat? Ik zei je net wat. - Ik heb het begrepen.
Dus je belt me. - Jazeker.
Als ik het hem gegeven heb, bel ik je en vertel je wat.
Ik weet het niet. Bijvoorbeeld...
Hallo, het is Antoine. Ik heb het afgegeven aan de magistraat.
Begrepen? - Ik ben niet stom.
Ik zal je bellen. - Goed. Je belt me.
En ik vertel je wat. - Kijk me aan.
Je hebt gedronken. - Dat heb ik niet.
Eigenlijk betekent "wat" in het ch'ti: Het is oké, ik vertel dat ik het deed.
Juist ja. Vergeef me Balleuil.
Niet erg. - Je belt me en je zegt me wat.
Dat ik het dossier heb afgeleverd, natuurlijk.
Hier. Mijn jongen heeft zijn boterhammen weer vergeten.
Antoine is makkelijk te beïnvloeden.
Je moet hem niet overal meenemen.
Hij kan niet elke dag naar de frituur gaan. Kan ik op je rekenen?
Ja, mevrouw. Ja, mevrouw.
Dat is niet netjes.
Ik zeg niets maar ik heb mijn twijfels.
Hier, mevrouw, sorry dat het zolang duurde. Vaarwel.
Volgende, alsjeblieft. Hallo, mevrouw. Wat kan ik voor u doen?
Ik wil deze envelop laten wegen en afstempelen.
Mooie postzegels alsjeblieft. Het is voor mijn kleinkind. Hij spaart ze.
Dat is leuk. Vind je deze leuk? Er staat een egel op.
Ja, perfect. - Envelop.
Vindedious, 26 kilo. - 26 kilo, dat is onmogelijk.
Het zijn grammen. - Ja, het zijn die kleintjes.
17 postzegels. - 17 postzegels voor 26 grammen?
Dat is onmogelijk. Hoeveel kost dat?
Is er een probleem als ik ook die met de geit gebruik?
Ben je gek? Je bent verkeerd.
Wat een troep. Geen plaats voor de egels.
Ik zal ze aan de andere kant ook moeten plakken.
17 postzegels voor 26 gram. Dat is onmogelijk. Stop. Je bent mis.
Ik heb er een paar ingeslikt, maar die hoef je niet te betalen.
Hou op. - Geef dat aan mij. Ga weg.
Ik breng het in orde. U hoeft niets te betalen.
Ik regel het wel. Ik kom eraan.
Doet het een belletje rinkelen? - Laat me met rust. Ga naar huis.
Ga rusten. - Ik kan niet zonder jou.
Drink niet meer. Dat is het beste. Ga nu.
Vindedious, en? - Fantastisch.
Fantastisch. - Wat?
Fantastisch.
Oh, dubrin. - Het was leuk, hé?
Hoe gaat het? - Goed, ik zal niet "braire".
Braire? - Dat betekent "wenen".
Hoe zeg je dan lachen? - Lachen? We zeggen lachen.
Dat is hetzelfde. - We moeten van tijd tot tijd toch wat Frans spreken.
Gaat op het werk alles goed? - Geen probleem.
Het is misschien niet aan mij om het te zeggen,
maar we zijn allemaal blij je als onze nieuwe directeur te hebben.
Dank je.
Je leeft in een regio waar iemand zich welkom voelt.
Een gastvrije regio, maar als er niemand komt, dient het tot niets. Dus jij bedankt.
Graag gedaan, hé. - Er is een groot ch'timi gezegde dat zegt:
Als een vreemdeling naar het Noorden komt wonen, huilt hij twee keer.
Als hij komt en als hij vertrekt.
Het klopt dat ik me slecht voelde toen ik kwam.
Dat is niks vergeleken bij je vertrek. - Nee.
We zullen wel zien. - Mijn thuis is in het Zuiden.
We zullen wel zien.
10, 20, 30. - Dank je.
Dag, mevrouw. - Wat doen we vanavond? We hebben nog niets gepland.
Directeur, het is vrijdag. - Keer je niet naar huis terug?
In het Chuiden. - Is het al vrijdag?
Ja. - Vindedious.
Verrassing. - Ik heb vrienden uitgenodigd om je op te vrolijken.
Papa. - Hé, kapoen.
Julie heeft verteld over de hel waarin je daarboven leeft.
Als ik het kantoor's morgens open, is het nog nacht.
De zon schijnt om ongeveer 11.30 uur. En om 17.00 uur, plotseling nacht.
Ze zijn allemaal depressief, bleek, ellendig. - Ze hebben niet genoeg licht.
En dan de hygiëne. Vorige week brak er een epidemie uit.
De Cholera.
Cholera? - Ja.
Je bent toch gevaccineerd? - Ik moest wel.
We moeten het laten nakijken.
Het Noorden is erger dan de hel. - Bizar. Ik heb in het Noorden gewerkt.
Ik heb er zo'n mooie herinnering aan.
Voor het paasweekend kunnen we naar België gaan. - Waarom niet?
Ik ga werken. - Wat scheelt er?
Stoort het je dat hij ons samen ziet? - Nee, helemaal niet.
Awel dan. Kus me.
Doe niet zo onnozel. Ik zie je vanavond.
Kus me. - Je doet me pijn.
Is er een probleem? - Nee, alles is in orde.
Wat scheelt er, postbode? - Wat zeg je?
Heb je post voor me? - Stop, Tony.
Zwijg. - Nee, ik heb geen post voor je,
maar een sms. En omdat je niet kan lezen, zal ik het voorlezen
Antoine, hou op.
Het is verboden te parkeren voor het postkantoor en de postbodes lastig te vallen.
Is je moeder aan het werk? Werkt ze op kamers?
Nee, stop.
Wat scheelt er, klokkenman? Wil je vechten? - Ik ben tegen geweld tegen personen.
Tegen voorwerpen daarentegen...
Verdomme. Ben je gek?
Hou op. - Jongens, help me. Neem ze bij de armen.
Stop, Ballieul. - Stop.
Meneer de directeur?
Het ziet niet zo best uit. - Nee, hij is in orde.
Nee, hij antwoordt niet. - Het is oké.
Kom mee, meneer.
Hij kan niet nee zeggen.
Je weet hoe dat gaat...
De mensen zijn blij om je te zien. Je kan het wel geloven.
"Wil je wat drinken, Antoine?" En daarna...
En daarna vecht hij voor het postkantoor. Dat is ontoelaatbaar.
Hij mag dan geen nee kunnen zeggen, maar ik kan zeggen "stop".
Een blaam? Misschien iets te veel, meneer.
Maar je neemt het niet voor hem op? - Nee, dat doe ik niet.
Ik wil dat het goed met hem komt.
Ik ben niet zeker dat hem een blaam geven de oplossing is.
Weet je wat het echte probleem met Antoine Ballieul is? Hij is verliefd op jou.
Eigenlijk waren we een jaar lang samen.
Waarom heb je het uitgemaakt? - Hij maakte het uit.
Ik snap het niet. - Ik was heel gelukkig met hem.
Op een dag, na een ruzie met zijn moeder, die nogal opdringerig is,
was ik heel kwaad op haar.
Ik vertelde Antoine te kiezen. Maar zij koos.
Wat moet ik doen? Ik ben directeur van een postkantoor, geen sociaal werker.
Het is heel mooi, Antoine. Doe verder.
Kom je me een muziekdiploma geven of een blaam?
Waarom praat je niet met je moeder? - Mijn moeder?
Ik sprak met Annabelle.
Het is je relatie met je moeder die de oorzaak is van al je problemen.
Nee.
Mijn moeder. Ik moet haar onderhouden. Ze had een moeilijk leven.
Je doet haar geen dienst door alles op te kroppen.
Als het een troost is, we zijn allemaal zoals jij. Mijn vrouw. Ik hou van haar.
Toch spendeer ik mijn weekend met tegen haar te liegen.
Wat? - Een te lang verhaal.
Ik wist zelfs niet dat je getrouwd was. - Toch wel.
Als je getrouwd bent, waarom komt je vrouw hier niet wonen?
Mijn vrouw is erg terneergeslagen, zelfs depressief.
Als ze hierheen kwam, zou het nog erger zijn. - Waarom?
Het zou erger zijn voor haar om ginder weg te gaan.
Want ze houdt ervan. - Oké.
Kijk Antoine, ik vraag je voorzichtig te zijn onder het werk.
Drinken lost je problemen niet op. Ze worden erger.
Ik zal me als een "babache" gedragen. - We maken allemaal fouten.
Trouwens als je weet wat je problemen zijn, kan je ze herstellen.
Als ze te herstellen zijn.
Ze zijn altijd te herstellen. Behalve misschien zijn motorfiets.
Wil je eens proberen? - Wat?
De klokken bespelen. - Nee.
Waarom? Je kan een stukje spelen. Het is als een piano.
Als ik speel, hoort iedereen me. - Dan moeten ze maar hoofdtelefoons opzetten.
Doe maar, biloute. Die niet.
Oh, mijn god. - Niet gemakkelijk.
Harder slaan. - Ja.
Wacht, ik ga met je mee. - Ik ken de route.
Ik ga met je mee. Het is tijd om nee te zeggen.
Jij bent de baas.
Hé biloute. - Hallo Mr Magnieux.
Hallo tizzote. Ik ben de directeur van het postkantoor van Bergues.
Dat is sympathiek. Goedendag komen zeggen. Kom 2 minuutjes binnen.
Nee, dank je. Heel lief maar we moeten verder.
Het is wat vroeg voor een aperitief. - Wil je ook geen koffie?
Een koffie? Dat is iets anders. Dat is niet verboden.
Komaan. - Een beetje alkohol erbij?
Nee, niet voor mij.
Het zal je opwarmen, gezien je uit het Zuiden komt.
Juist, Antoine?
Ik kan dat niet drinken. - Jenever is typisch voor het Noorden.
Proef. Op zijn minst zal het je desinfecteren.
Santé. - Schol.
Neem een "canard". Dat verzacht. - Dat?
Nee, alsjeblieft. - Komop.
Hartelijk bedankt voor de koffie, Jules. - Graag gedaan.
Kom maar als je er zin in hebt. - Tot morgen.
Een prettige dag verder. - Jazeker.
Zie je, hoe je sympathiek kan zijn tegen de klant enkel door koffie te drinken.
Ik zie perfect wat je bedoelt. - Maar nu, gedaan. Voorbij.
Geen jeniver meer. - Jenever.
Waarom bel je aan? Als je dat doet, dan bieden ze je wat te drinken aan.
Het is voor een aangetekende.
Dat is iets anders. Maar we gaan niet naar binnen en we drinken niet.
Kom binnen. - Nee, we blijven buiten. We komen niet binnen.
Het is veel te gevaarlijk.
Jij bent het. Ik dacht al dat ik die stem kende.
Mr Vasseur, wat een aangename verrassing.
Het is voor een aangetekende. Je moet hier tekenen.
Ik weet hoe je ch'timi spreekt nu en ik versta alles wat je zegt.
Ch'timi, tweede taal. - Laten we dat vieren.
Kom binnen, dan schenk ik wat te drinken uit. - Komaan.
Hebt u jeniver? - Jenever.
Het spijt me. Ik heb geen jenever. Ik drink geen alcohol.
Ik heb misschien nog wat gele drank, zoals ze bij jullie zeggen.
Gele drank, pastis. - Pastis als in mijn streek.
Dat wil ik niet drinken. - Pastis doet je geen slecht.
Eigenlijk zouden we niet... - Geen erg. We sluiten de ogen.
Toch liever niet. - Het is een bevel van het hoofdkwartier.
Met veel water dan. - Zoals je wil.
Hier is het, jongens. - Niet hoger dan het glas.
Wees voorzichtig. Ontwijk je moeder.
Dank je.
Prachtig.
Hé, biloutes, het is de post. - We moeten niet overal gedag zeggen.
Ik heb dorst.
Hallo, madam. - Hallo.
Heb je gezien hoe ik het vijfde biertje weigerde?
Vriendelijk.
Je bent mis. Het was een alcoholarm biertje.
Maar nu moeten we stoppen. We moeten met mate drinken.
Weet je wat we zeggen? - Nee, dank je. Nee. - Nee, dank je.
Ik hou van jouw streek, Antoine. Ik hou van je streek.
Ik hou van het Noorden.
Ik hou ook van jou. - Ik hou ook van jou.
Nu we elkaar tutoyeren, - Ja.
Vindedious Dubrin.
Mijn lijf doet pijn. - Als je kont geen pijn doet, kan je nog steeds zitten.
Het is oké. De deur is open. Stop met bellen.
Dag Mr Leborgne. We hebben geen post voor jou.
Maar we willen wel wat drinken. - Om onze vriendschap te vieren.
Kom binnen.
We gaan koersen, Antoine. - Nee, geen koers.
Komop. De laatste aan de post is een dubbele boubours.
Pas op voor de stopbord. Philippe, stoppen.
Vindedious.
Komaan Antoine. We schudden ze af.
Stop.
Laat mijn handen los. - Alles goed?
Wie bent u? - Politie.
Dan zijn we collega's. Post van Bergues. Directeur.
Kom maar mee naar het politiebureau.
Stop dat, biloute. We zijn Ch'tis onder mekaar.
We zijn allemaal Ch'ti, juist biloute? Ik ben een Ch'ti geworden, hé.
Allez, biloute. Boubours.
Kalmeer. - Het is niet mogelijk. Je bent geen ch'timi. Dat ben je niet.
Je bent geen Ch'timi. Wacht. We gaan allemaal naar de frituur.
Momo, vier frieten frikadel.
Wacht, we hebben nog niet gegeten.
Nee, wacht.
Hallo? - Hallo?
Ik kom vanavond niet thuis. Het zal voor morgen zijn. Ik ben op het politiestation.
Ben je aangevallen? - Nee. Ik ben een beetje dronken.
En ik werd gearresteerd. - Met de auto?
Nee, met de fiets. - Met de fiets?
Wat deed jij dronken op een fiets?
Eén van mijn werknemer leren nee te zeggen tegen alcohol.
Wat gebeurt er daar?
Je moet je wanhoop niet in alkohol verdrinken.
Ik weet dat het moeilijk is, maar je moet volhouden.
Oké. Ja?
Ik moet ophangen. Ze gaan me nuchter maken. Ik hou van je.
Ik hou van jou.
En?
En wat?
Hef je handen op.
Je beeft niet. Dan heb je twee dagen niet gedronken. Mis je de alcohol?
Nee, het gaat goed. - Ah nee.
Wat is er? - Heb je van mijn parfum gedronken?
Dat gebeurt vaak als je een dronkaard bent. - Ik zweer het. Het was eenmalig.
Ik geef je liever een glas alcohol dan dat je mijn Givenchy opdrinkt.
Ja.
Wat doe je nu?
Ik was een idioot. Ik was te zwak. Ik bied mijn excuses aan.
Wat is dat allemaal? - Mijn valiezen.
Ik ga met je mee. - En Rafael dan?
Mijn ouders halen hem vanavond op. En als we in het Noorden, zijn laten we hem komen.
Wat met je winkel, je werk?
Ik heb verlof zonder wedde genomen. Ik ga bij je wonen in het Noorden.
Nee, Julie, nee.
Ik ben wat bang maar ik ben blij dat ik meegekomen ben.
Nu gaan niet meer uit elkaar, vanaf nu.
Je zal zien, met z'n tweeën zullen we veel sterker zijn.
Heb je jouw gordel aan? - Natuurlijk.
Is hij gek?
Hoe hard reed je? - De goeie snelheid.
We nemen je mee naar het ziekenhuis voor een bloedtest.
Mijn man heeft niet gedronken. Zijn mond is geparfumeerd maar dat is alles.
Maak je geen zorgen. Ga met de takelwagen mee.
Ik blijf bij je. -Ga naar huis. Breng alles in orde. Ik neem de trein.
Dat is het beste.
Draag zorg voor jezelf. Ik kom zo snel mogelijk.
Fantastisch.
Kom op mijn kantoor. Ik moet met jullie praten.
Problemen, vrienden. - Wat scheelt er?
Mijn vrouw komt morgen. - Dat is goed nieuws.
Niet echt. - Het gaat toch goed tussen jullie beide.
Jawel. Sinds er 1000 km tussen ons beiden zit, gaat het veel beter.
Mijn vrouw is depressief.
Het helpt dat ik in Nord Pas-de-Calais ben, ze kan haar geest op iets concreets focussen.
Praat me eens bij. Want ik begrijp het niet.
Ja, ik loog tegen haar. Ze denkt dat ik in de hel leef.
Hoe meer ik klaag, hoe meer ze voor me zorgt, hoe beter het met haar gaat.
Raar verhaal. - Misschien maar het werkt.
We zijn nog nooit zo gelukkig geweest als sinds ik in het Noorden woon.
En wat heb je precies over ons verteld?
Een paar clichés. Gewone zaken. Ik heb niets uitgevonden.
Ik zei dat jullie nogal eenvoudig waren.
Een beetje simpel.
En beetje brutaal. Soms vulgair.
Wat klootzakken. Achteruitgesteld.
En een paar andere dingen.
Hallo mijn liefde.
Het is echt wel leuk hier.
Ik moet je wat vertellen.
Welkom in het Chnoorden. - Welkom.
Welkom in het Chnoorden.
Kom.
Gezondheid.
Lekker ding, die vrouw van de baas.
Maak dat je wegkomt.
Kruip in je barak. - Kijk naar die troep.
Waar zijn we? - In Bergues, liefje.
We zijn aangekomen. - Dame en heren.
Wie zijn dat allemaal? - Mijnwerkers uit de mijn.
Ik dacht dat de mijnen gesloten waren? - Niet allemaal. Deze niet.
En als ze gesloten zijn, we wonen er nog altijd in.
Waar moeten we anders heen?
Vindedious. Wat is dat allemaal?
Daar, het gemeentehuis
Daar het postkantoor en ervoor de feestzaal. Niet dat er nog feestjes zijn.
Het is erger dan je me vertelde.
Dit wou ik je vertellen op het station. Ik wou niet dat je dit zag.
Hier woon je toch niet? - Toch wel.
Maar het is Zuidgericht. Er komt veel licht binnen.
Ik vergat het te zeggen. We eten om 21.00 uur. Kom niet te laat.
Eten we niet samen? - Het ontvangstmaal. We moeten gaan of ze laten me ervoor boeten.
Praat met ze, dat maakt ze blij.
Sympathiek om buiten te eten.
We kunnen niet te laat blijven, vanwege de gevaarlijke beesten.
Wat eten we? - Vlees.
Welk soort vlees? - Hangt af van wat we vinden.
Je zal zien, jij. - Verdomme. Mis.
Het is oké, we hebben genoeg vlees. Kom eten.
Ik kom.
Aan tafel.
Dank je.
Ik kan het niet. Geef me wat brood.
Morgen gaan we naar de mijn en spelen we verstoppertje.
Leuk.
Denk je dat ze vertrokken zijn om te slapen in de mijnen?
Ik denk het niet. Het is nog maar 01.00 uur.
Ik kan de buren horen. Wat zeggen ze?
Een ruzie. Dat is elke avond zo.
Dat is het. Het is opgelost.
Er is iemand dood. -Nee, hij schiet in het plafond om zijn vrouw te kalmeren.
Wat een nachtmerrie. Hoe kan je zo twee jaar lang leven?
Ik vraag me af hoe je het tot nu hebt uitgehouden.
Ik moet je over iets spreken. - Je moet terugkeren. Het is veel te erg voor je.
Ik breng je morgen naar het station. - Oké.
Om de rest van mijn spullen op te halen. - Wat?
Rafael kan niet bij ons komen. Hij kan twee jaar bij mijn ouders wonen.
Ik verhuis hierheen. Bij jou. - Dat is niet mogelijk.
Ik wil het niet. - Ik hou van je.
Jouw leven is ook het mijne.
En? - Ik hoor niets. Misschien slapen ze..
We kunnen misschien in schoonheid eindigen met een klein brandje?
Gaat het niet goed? - Ben je compleet "babache"?
Alles wat ik voorstel, kets je af. - Nee.
Dat geweerschot was een goed idee. - Ik doe het nog een keer.
Nee. - Jan, het is genoeg nu.
We gaan naar huis.
Kom je niet, Antoine?
Ik blijf hier. Het kan niet dat er niemand meer is.
Dat is juist.
Annabelle, wacht. Wil je ook niet blijven slapen?
Alsjeblieft.
Morgen ben ik alleen. Het zal te stil zijn. Het zal haar doen twijfelen.
Ik ben het die nu twijfelt.
Zoals je wil. Voor één keer dat we alleen zijn in Bergues, zonder mijn moeder
Goedenacht.
Gaat het? - Nee. - Ik ook niet.
Julie wil hier blijven. - Hier, in het Noorden?
Nee, hier, hier. - Wat?
We hebben alles gedaan om haar af te schrikken.
Akkoord. Maar toch wil ze blijven. - Maar waarom?
Omdat ze van me houdt. - Dubrin.
Ik heb jaren gevochten om in het Zuiden te kunnen leven en onze problemen op te lossen.
En alles gaat beter hier, in het Noorden.
Des te beter, dat alles beter gaat. - Hoe ga ik dat doen?
Ze wil niet meer uit dit gat weg. - Waarom vertel je haar niet de waarheid?
Nee. Mijn vrouw houdt van me, maar ik mag haar niet van streek maken met de waarheid.
Lafaard. - Nee, dat ben ik niet. - Toch wel.
Jij en je vrouw houden van elkaar. Vertel haar wat je echt te zeggen hebt.
Ik aanvaard niets van een 35-jarige boubours die zijn moeder niet kan verlaten.
Wat? - Wat betreft moed, ben je niet beter dan ik.
Toch niet. Ik kan met mijn moeder praten als ik dat wil.
Doe het dan.
Je kan beter met je vrouw praten in plaats van mij te zeggen wat ik moet doen.
Goed. Jij praat met je moeder. Ik hou me bezig met mijn vrouw.
Kan ik je helpen, mevrouw? - Waar is het postkantoor van Bergues?
Bergues? Dat is hier niet.
We zijn toch in Bergues, niet? - Nee, dat zijn we niet.
Dit is de oude mijnstad. Bergues ligt een eind die kant op.
Echt? Dank je.
Stap op. Ik zet je wel af.
Wees niet bang. Ik ga je niet opeten.
Mijn vrouw is verdwenen. - Toch niet. Ze wacht op je boven.
Ik heb haar alles moeten vertellen.
Het is niet Versailles maar ik leef hier goed.
Het zijn de Ch'tis die me hun meubels geleend hebben. Ze zijn heel lief voor me.
Maandenlang vertel je me eender wat.
Ik heb veel geprobeerd je de waarheid te zeggen, maar je wou me niet geloven.
Ik vertelde je wat je wou horen.
Je hebt dit hele circus opgezet opdat ik niet zou blijven.
Hoe minder we elkaar zien, hoe beter het tussen ons gaat.
We leven apart om een beter koppel te zijn. Niet?
Ik ga terug naar het Zuiden.
Ah, mijn biloute. Heb je post voor je moeder?
Nee, ik moet met je praten. - Wat scheelt er?
Ben je ziek? Heb je een ziekte opgelopen?
Ik wil dat je luistert naar wat ik te zeggen heb.
Onderbreek me niet. En zelfs als je wat te zeggen hebt, het verandert niets.
Want wat ik ga vertellen, gaat alles veranderen.
Akkoord? - Ik zeg niets.
Ik verlaat het huis. Ik ga op een appartement
en ik ga er wonen met Annabelle, zelfs als je Annabelle niet leuk vindt.
Ik hou van haar. En zij is degene die ik heb gekozen.
Dat is het. Wat heb je nu te zeggen?
Geen seconde te vroeg. Ik vroeg me al af wanneer je ging beslissen.
Ben je niet boos? - Waarom moet ik boos zijn?
Ik heb alles waar een moeder van droomt.
Dat haar zoon uiteindelijk zijn geluk vindt.
Ik heb je niet opgevoed voor mij alleen.
En als je kan zorgen voor een kapoentje,
of een klein meisje, biloute,
dan zou ik heel gelukkig zijn.
Oké? - Oké.
Was dat alles, want ik moet mijn aardappelen schillen? - Dank je.
Neem de tijd om erover na te denken.
Weet dat ik hier ben. Als je me nodig hebt, kom ik direct.
Omhels Rafael.
Hallo Annabelle. - Hallo, madame Ballieul. Wat wenst u?
Ik ben hier om je te feliciteren. Goed gedaan.
Je hebt mijn jongen gewonnen. Ik laat hem met rust.
Het is voorbij. Ik waak niet meer over hem.
Vanaf vandaag waak ik over jullie beiden.
Het is je eigen belang gelukkig te zijn. Anders kom je in de problemen.
Heb je het begrepen?
Al mijn gelukwensen. - Dank je.
Dat is het liedje waarop ik Annabelle heb leren kennen.
Hij komt van bij ons, de zanger. Ch'tivie Wonder.
Het spijt me. Ik kan om niets lachen.
Ik heb nog niet gevraagd hoe het bij jou afgelopen is?
Perfect. Ik heb het aangedurfd met mijn moeder te praten.
Ik zei haar dat ik me met Annabelle ging trouwen. - Hoe reageerde ze?
Ze wil dat we kinderen maken. - Prachtig.
Ik moet het enkel Annabelle nog zeggen. - Heb je haar nog niet gesproken?
Ik kan niet. Ik ben te bang dat ze nee zegt. - Is ze nog bij die motorrijder?
Ik weet het niet. Ik hoop van niet.
Ben jij het, meneer de directeur? Wat scheelt er?
Ik heb je nodig, Annabelle. Het is dringend.
Op dit uur? Kan het niet wachten tot morgen?
Het is een bevel. Doe me een plezier. Kom naar beneden.
Hier blijven en niet bewegen.
Het is oké. Ze is beneden. Ben je klaar? - Ik ben nerveus.
Komop. Chakodin.
Annabelle. Ik hou van je. Word mijn vrouw, biloute.
Voordat je antwoordt, moet je weten dat ik mijn moeder verlaten heb.
Ik weet het. Ze heeft het me verteld.
Het is ja dus?
Dat is lief wat je gedaan hebt.
Vond je het leuk? - Je bent een stommeling.
Toen we elkaar leerden kennen, leefden we eender waar gelukkig. We gaven er niet om.
We waren gelukkig want we hadden elkaar. Hoe konden we dat vergeten? Ik hou van je.
Ik hou van je en ik wil dat je bij me komt wonen in Nord Pas-de-Calais.
Ik wil niet dat we nog uit elkaar gaan. Nooit meer.
Waarom omhelzen jullie elkaar voor iedereen?
Kom, we gaan onze tenen laten afvriezen.
Er is post. Het is voor jou, Philippe.
Verdomme. Personeelszaken.
Je bent hier 3 jaar. Het moest er van komen.
En? - Porcorole.
Dat is prachtig. - Ja.
Tot vanavond. - Goede reis.
Het is altijd hetzelfde met de directeurs. Je komt nergens vandaan.
Je drukt je stempel. En als alles perfect is, ontsnappen jullie als dieven.
Hou op. - Ja, maar.
En een biertje voor jou. - Bedankt.
Bedankt. - We zien je tijdens de vakantie. Juist?
Het Zuiden is niet zo mooi als het Noorden. Maar het zal me ook wel bevallen.
Bedankt voor alles, biloute. - Je hoeft me niet te bedanken.
Toch wel. - Zie je dat ik gelijk had.
Wat?
Een vreemdeling die naar het Noorden komt, weent twee keer.
Als hij komt en als hij gaat.
Ik ween niet. - Toch wel.
Nee, ik huil niet. - Toch wel.
Toch niet. - Nee, toch niet.
Vaarwel.